ΠΕΙΡΑΤΗΣ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΟΣ

Αύριο το απόγευμα ο φίλος μας ο Φραντζέσκος έχει τα γενέθλιά του.

Το θέμα του πάρτι είναι οι πειρατές.

Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω πειρατικά μπισκοτάκια για τους φίλους του.

Με κόκκινο μαντήλι και...τάπα στο μάτι περιμένουν καρτερικά να βρεθούν καλοί και κακοί πειρατές μαζί και να αναμετρηθούν! Ποιός θα κερδίσει;

Φραντζεσκούλη να είσαι πολύχρονος, πάντα γερός και δυνατός!!!

Το βιβλίο του φόντου, είναι του Αντώνη Παπαθεοδούλου "Οι καλοί και οι κακοί πειρατές". Διδακτικό και πολύ ευχάριστο!

ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ;

Πως; Στον Νοέμβριο είμαστε; Κιόλας; Μα τί ήλιος είναι αυτός, πόση ζέστη! Όπως και να'χει, εγώ το δωράκι μου το έφτιαξα για την φίλη μου Γιώτα (ή Γιωτού), μόνο που θα κάνει λίγο καιρό ακόμα για να το φορέσει καθ'ότι μαλλινάκι!

Βέβαια εκείνη με είχε παροτρύνει με μία φωτογραφία λίίίγο διαφορετική...

Η γνωστή μου όμως φωτογραφική μνήμη με οδήγησε στο εξής αποτέλεσμα:

Το νήμα σαφώς πιο λεπτό και πιο σκούρο (μα με τί μάτια το διάλεξα;), το κουμπί πιο ανοιχτό!

Γιωτού μου ελπίζω να σου αρέσει κι ας μην μοιάζει στο πρωτότυπο. Ακόμα όμως κι αν δεν σ'αρέσει

φτιάχνουμε άλλο, εκεί θα κολλήσουμε;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΙΝΑ...

Η Μελίνα είναι μία συμμαθήτρια του Χάρη που είχε την προηγούμενη Δευτέρα την γιορτή της.

Το γεγονός αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να φτιάξω κάτι το οποίο πολύ καιρό είχα στο μυαλό μου και χάζευα στα διάφορα βίντεο στο youtube.

Πρόκειται για ένα μικροσκοπικό καπελάκι από παχιά φετρίνα (δεν ξέρω ακριβώς πόσα χιλιοστά είναι, την αγόρασα απ'τα υφάσματα Καραβέλη στην Αθήνα, στην Καλαμιώτου).

Βρήκα το πατρόν στο διαδίκτυο, έραψα τα κομμάτια μεταξύ τους, έραψα και τα διακοσμητικά και....voila, ένα καπελίνο μούρλια!!!

Το κόλλησα πάνω στην στέκα και σήμερα το πρωί το πήγαμε με τον Χάρη στο σχολείο.

Η χαρά μου ήταν τεράστια όταν στο σχόλασμα είδα την γλυκιά Μελίνα ήδη να το φοράει....

ΣΚΟΥΦΑΚΙΑ

 Τις τελευταίες ημέρες οι βελόνες μου έχουν πάρει φωτιά, πλέκω σκουφάκια για αγαπημένα πρόσωπα με πολύ χαρά και λαχτάρα να περάσει ο καιρός να τους δω να τα φοράνε!

Το πρώτο είναι για τον εξάδελφο Θανάση που το περιμένει ο δόλιος δύο χρόνια!!! Με παίδεψε πάρα πολύ λόγω λάθους στο μέτρημα των πόντων, το ξήλωσα, το ξαναξήλωσα, τελικά τα κατάφερα να το ολοκληρώσω. Συνειρμικά τράβηξα την φωτό με φόντο την παλιά ελληνική ταινία (ο συνειρμός ήρθε απ΄το ασπρόμαυρο και των δύο, όχι απ΄τον ...μακαρίτη-Θανάση το΄πιασες, έτσι;)

Τα υπόλοιπα είναι πλεγμένα για κοριτσάκια από λίγων ημερών έως 7-8 χρόνων.

Όντας αγορομάνα μάλλον θα πρέπει τώρα να εμπλουτίσω την συλλογή μου με μερικά αγορίστικα σκουφάκια. Μονόχρωμα ή ριγέ;...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ...

Μιας και σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων που καλό είναι να μην τα θυμόμαστε μόνο στην επέτειό τους, σας παρουσιάζω κι εγώ τα δικά μου ζωάκια. Πλεγμένα όλα με τις βελόνες, με αγάπη και χαρά για το βλαστάρι μου και τον ανιψιό μου.

Καμηλοπαρδάλεις, μαϊμούδες, γάτες, αρκουδάκια και κουνέλια, όλα με ονομασίες που τους έδωσαν τα ίδια τα παιδιά!

 Πολύ τα αγαπάμε και τα φροντίζουμε, έτσι όπως πρέπει να κάνουν όλοι. Είτε αληθινά ζωάκια, είτε φτιαγμένα στο χέρι, όλα έχουν ψυχή που μας συντροφεύει και οφείλουμε να τους φερόμαστε με σεβασμό και εκτίμηση.

Αρούλη μας θα σε θυμόμαστε πάντα!!!

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΧΕΙ ΚΟΡΗ !!!

Ναι, ναι, σωστός είναι ο τίτλος, δεν διαβάσατε λάθος. Μόνο που πρόκειται για σύμπτωση και όχι για κουσκουσάκι των ροζ φυλλάδων.Να τα βάλω σε σειρά? Ο φίλος μας Δημήτρης (Παπαμιχαήλ) παντρεύτηκε την Πόπη και όχι την Αλίκη και μάλιστα πέρισυ τον χειμώνα. Μιλάμε λοιπόν για νέο ζευγάρι.Πριν ένα μήνα περίπου ήρθε στον κόσμο το βλαστάρι τους, ένα θηλυκό μούρλια!!!

Έπλεξα λοιπόν αυτήν την κουβερτούλα για να την συνοδεύει στα γλυκά της όνειρα. Οσονούπω (έτσι γράφεται?) θα είναι έτοιμο και ασορτί σκουφάκι για τις κρύες μέρες του χειμώνα!

Δημήτρη και Πόπη να σας ζήσει η κορούλα !!!

Σύντομα θα τα πούμε από κοντά!

ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ...

Μετά το υπέροχο πάρτι του Μανόλη, μείναμε με τις καλύτερες αναμνήσεις και....ανεξίτιλους λεκέδες στα παντελόνια. Η μαμά Γιώτα είχε την φαεινή ιδέα να δώσει στα παιδάκια λαδομπογιές να ζωγραφίσουν, άκουσον-άκουσον !!!

Έπλυνα το τζιν βερμουδάκι του Χάρη, το ξανάπλυνα...τίποτα (αδελφή μου΄ρθε να σε φάω). Αποφάσισα λοιπόν να το μεταποιήσω.

 Αφού το έκοψα στο ύψος που ήταν καθαρό, το ξήλωσα και πρόσθεσα μία λωρίδα σουρωτή ύφασμα.

  

Έγινε μία φουστίτσα γλύκα!!! Τώρα πρέπει να βρω την νύφη για να της την δωρίσω!!!