ΡΑΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ.....ΠΟΛΥ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ!!!!!

Αυτή η αρχή της ανάρτησης πάντα με δυσκολεύει! 

Πώς να προλογίσω; Δεν έχω δα και ραδιοφωνική εκπομπή! 

Θα πω λίγα και καλά.

 Έχω άπειρα πράγματα να σας δείξω! Τις ημέρες που πέρασαν, ασχολήθηκα αρκετά με την καινούρια μου λατρεία, την ραπτική. Δύσκολα τα πράγματα όταν είσαι αδαής (και όταν δεν έχεις κοπτοράπτη επίσης), θέλω να πιστεύω ότι θα βελτιωθώ. Ξεκίνησα με μία φουστίτσα με σούρες που έραψα για το Μελινάκι, την συμμαθήτρια του Χάρη...

Πολύ εύκολο πατρόν-δυο μετρήσεις και μετά κόβεις όλο λωρίδες! Τις οδηγίες τις βρήκα εδώ.

Ακολούθησε ένα φουστανάκι για την βαφτηστηρούλα μου το οποίο έχει εκρεμμότητες, οπότε και επιφυλάσσομαι!

Και μετά ξεσάλωσα με μπεμπέ φορεματάκια μιας και οι μπουμπούδες της παρέας, τελευταία κάνουν θραύση...

Το πατρόν είναι πάλι απ'το διαδίκτυο, αλλά αυτή την στιγμή μου διαφεύγει. Αν ενδιαφέρεται κανένα κοριτσούδι, ευχαρίστως να ψάξω και να δώσω πληροφορίες!

Στο διάστημα που πέρασε, έπλεξα κιόλας, αμέ!!!

Μία κοριτσίστικη κουβερτούλα στο αγαπημένο μου σχέδιο και στα ίδια χρώματα, ζακετάκι με πλεξούδες και κουμπάκια από πολυμερικό πηλό...

Για το τέλος θέλω να σας γλυκάνω! Η φίλη και γειτόνισσα Αναστασία έγινε γιαγιά!!! Της έφτιαξα λοιπόν μπισκοτάκια για να κεράσει όλους όσους επισκεφθούν τον πρίγκηπά της στο μαιευτήριο!

Να σας ζήσει ο μπέμπης, άξιος και τυχερός να'ναι σε όλη του την ζωή!!!

 

Το'τρεξα το θέμα σήμερα με τον φόβο μην μου πέσει η σύνδεση μιας και τελευταία συμβαίνει συνέχεια!Πότε έχω ίντερνετ το πρωί, πότε το βράδυ.Πότε στην κουζίνα, πότε στην κρεβατοκάμαρα.(το μπάνιο δεν το τσέκαρα-είμαι γρήγορη!)

Α, α, έχω να λαμβάνω κι ένα βραβειάκι!!!!

Η αγαπημένη φίλη Ράνια απ'τον "κόσμο της Ράνιας", με επέλεξε και πρέπει να τηρήσω τους όρους:

Οι κανόνες γι αυτό το βραβείο είναι
1. Να ευχαριστήσω αυτόν που μου το έδωσε
Μα αυτό εννοείται!Ράνια μου σ'ευχαριστώ πολύ που με σκέφτηκες!!!!!
2. Να απαντήσω στις ερωτήσεις
α) Ποιο είναι το αγαπημένο μου περιοδικό:Δεν διαβάζω πλέον αφού βρίσκω σχεδόν τα πάντα στο διαδίκτυο!
β) Ποιος είναι ο αγαπημένος μου τραγουδιστής - Λατρεύω Σωκράτη Μάλαμα και Μιλτιάδη Πασχαλίδη
γ) Αγαπημένη You Tube guru - sorry, δεν το'πιασα;
δ) Αγαπημένο μακιγιάζ -ΚΑΝΕΝΑ!!!!
ε) Αγαπημένος τόπος διαμονής - Πρώτα δεν ήθελα να αλλάξω ούτε γειτονιά, τώρα λέω:όπου γης και πατρίς!
στ) Αγαπημένη ταινία - Μμμμμ, διάφορες!Έχω κλάψει άπειρα με τον "Κύκλο των χαμένων ποιητών" και τις "Ανθισμένες Μανόλιες".Κάποτε μου άρεσαν και τα θρίλερ, απ'όταν γέννησα όμως, δεν ξέρω τί έγινε, δεν μπορώ να τα δω!
ζ) Πόσα ζευγάρια παπούτσια έχετε -Ελάχιστα!Απεχθάνομαι τις αλλαγές και θέλω σταθερό πάτημα!Καταλαβαίνετε οτι προτιμώ τα αθλητικά...
ε) Αγαπημένο χρώμα - Διάφορα, δεν μπορώ να πω οτι έχω κάποιο συγκεκριμένο!
3. Να παραδώσω το βραβείο σε 7 blogs:Ράνια μου, θα μου επιτρέψεις να το κάνω λίγο αργότερα μιας και τρέχω και δεν φτάνωωωωωω......

Αυτά λοιπόν και όπως λέει και ο Χάρης μου- ο οποίος παρεπιπτόντως έσκισε ως Αγάθωνας-σας αγαπώ απόλυτα!!!!(ναι, ναι, ακούω και στο Μαρία Αλιφέρη!)

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΘΥΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ;

Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα!!!Σκέφτηκα πως έπρεπε γρήγορα-όσο μπορούσα βέβαια, να κάνω μια νέα ανάρτηση μιας και κάθε φορά που έμπαινα στο μπλογκ, έπεφτα πάνω σε μια ξινή γκρινιάρα που έκλαιγε την μοίρα της!Και καλά, εγώ με ξέρω, άντε τώρα κάποιος που επισκέπτεται το μπλογκ πρώτη φορά  να αντικρίσει την προηγούμενη ανάρτηση-θα σταθεί; δεν θα σταθεί, που έλεγε και ο Παπαμιχαήλ! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλια συμπαράστασης που μου αφήσατε, δεν αξίζω τόση συμπόνοια η αλήθεια είναι, αλλά την χρειαζόμουν!

Η τσαντίλα μου δεν έχει περάσει, τί μου φταίει ο κόσμος όμως να με υπομένει; Θα επανέλθω στον αρχικό λόγο δημιουργίας αυτού του ιστολογίου και αυτός είναι η προβολή των κατασκευών μου.

Την περίοδο του "μεγάλου θυμού", δεν με γέμιζε τίποτα. Δεν ήξερα τί να κάνω και μου την έδινε περισσότερο η απραξία μου. Η λύση ήρθε απ'τον παιδικό σταθμό του Χάρη. Επιτέλους και μετά από δύο χρόνια στο σχολείο, τα παιδιά θα κάνουν γιορτή στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Το θέμα της: eurovision!!! Ξέρω, ακούγεται κάπως για παιδάκια τεσσάρων και πέντε χρόνων, εγώ όμως ξετρελάθηκα άσχετα με το θέμα-ούτε ένα ποιήμα δεν έχουν πεί έως τώρα, ας είναι λοιπόν και eurovision!!!

Ο Χάρης θα κάνει τον Αγάθωνα(!) και η δασκάλα μας ζήτησε να φοράει γιλέκο και τραγιάσκα.

"Μωρέ να προσπαθήσω;" σκέφτηκα και το τόλμησα.Πήρα ύφασμα, βρήκα πατρόν στο ίντερνετ και ιδού.....

Ενθουσιάστηκα!!!! Βέβαια έκανα πρώτα δοκιμές σε ένα τζιν ύφασμα που είχα πάρει, μετά μου καλοάρεσε και άρχισα να ράβω καπέλα για τις μικρές μας φίλες...

Έχω κάνει και άλλα, όταν άρχισα όμως να κάνω την ανάρτηση δεν είχα πάρει άδεια απ'τις μαμάδες να δείξω φατσούλες, οπότε θα σας τα δείξω σε επόμενο ραντεβού!

Είχαμε όμως και πάρτι μέσα στο Σαββατοκύριακο. Η Φωτεινή και η Λυδία είχαν γενέθλια και μαζί με τον Χάρη φτιάξαμε cupcakes για να κεράσουν τους φίλους τους...

Τα τελευταία είχαν μια μικρή αποτυχία στο κορνέ-ξέρω τί σκέφτεστε-αλλά νομίζω ότι ήταν νόστιμα.

Για το τέλος άφησα ένα πρόβατο που γλύτωσε την σφαγή το Πάσχα (μα τί χιούμορ!). Το ολοκλήρωσα μόλις εχθές και ο νονός Χάρης το έβγαλε Φωτεινή προφανώς επηρεασμένος απ'το πάρτι του Σαββάτου...

Την έχω λατρέψει!!!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙΣ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ!!!!

"Όπως μαλώνουνε ο σκύλος και η γάτα, 
έτσι και εμείς μαζί δεν κάνουμε χωριό
και την πληρώνουνε τα βάζα και τα πιάτα
παν τα σερβίτσια και όλο το νοικοκυριό.

Σταμάτα να γκρινιάζεις να χαρείς
να μου πετάς συσκευασίες μαργαρίνης
έλα να ανάψουμε την πίπα της ειρήνης, 
κι ό,τι σου λέω
πάψε να παρεξηγείς."

Το θυμάστε το τραγουδάκι; Θα μπορούσε κάλλιστα να μου το αφιερώσει ο καλός μου αυτές τις μέρες! Πολλή γκρίνια!!!! Ούτε εγώ δεν με αντέχω!Έχω να βγω απ'το σπίτι μου τέσσερις μέρες, να λουστώ πέντε (το μπάνιο μου το παίρνω, όλα κι όλα!).

Η διάθεση έχει πέσει στα υπόγεια, απορώ και γιατί κάνω τώρα αυτήν την ανάρτηση!

Μήπως αναζητώ την επιβεβαίωση μέσω των καλοπροαίρετων πάντα σχολίων σας;

Μήπως θέλω τελικά παρεϊτσα και'γω νομίζω πως "πιο καλη η μοναξιά";

Μήπως είμαι βλάκας και να σβήσω την ανάρτηση και να πάω να λουστώ;

............

(Επανήλθα μετά από ολιγόλεπτο διάλλειμμα περισυλλογής)

Θα σας παρακαλούσα να με αντέξετε και να με κατανοήσετε.

Θέλω να σας δείξω τί έφτιαξα τις ημέρες πριν τον μεγάλο θυμό!

Πείτε μου όμως την ειλικρινή σας γνώμη, μην μου δίνετε

 τα "φιλιά του Ιούδα" που λέει και ο πατέρας μου!

 Μπισκοτάκια Hello Kitty για τα γενέθλια της Ζωής

 Μπισκοτάκια σε σχήμα παγωτό για να κεράσει η Έλενα τους συμμαθητές στο σχολείο!

 Ζακετούλα με κοντό μανίκι με το υπόλοιπο νήματος της ζακέτας της προηγούμενης ανάρτησης.

 Τρισδιάστατα angry birds, παραγγελία του ανιψιού Μανόλη, φτιαγμένα με φετρίνα!

 Διακόσμηση κορδέλας με ρετάλια υφάσματος, για την μόλις 40 ημερών ανιψιά μου!

Αυτό όμως θα σας το δείξω με ιδαίτερη χαρά γιατί είναι μία κατασκευή που έκανα τις ημέρες του Πάσχα μαζί με το βλαστάρι μου και την ιδέα μας έδωσε η Ηρώ απ'τα νηπιαγωγάκια...

Να blogάρω ή να σταματήσω; Γιατί κοιτώ με λαχτάρα τα σχόλιά σας; Θέλω να ακούω τον καλό τον λόγο; Θα εκτιμήσω πραγματικά αυτόν που θα μου γράψει"καλή η προσπάθειά σου καλή μου, αλλά το αποτέλεσμα σου βγήκε μ@@@@@α!!!"

Και ίσως αυτή η αμφισβήτηση του εαυτού μου να ήταν ανεπίτρεπτη εάν σκεφτόμουν το πόσο άσχημα περνούν άνθρωποι γύρω μου, όταν αυτοκτονούν συνταξιούχοι, όταν μωρά νεογέννητα πετιούνται στην αποχέτευση, όταν, όταν....

Ο κάθε άνθρωπος όμως, πέρα απ'τα κοινωνικά προβλήματα, βιώνει και τα προβλήματα της καθημερινότητάς του, άλλος μικρά κι άλλος μεγάλα.Τα αξιολογούν οι αντοχές του και οι εμπειρίες του. Και εγώ ή είμαι λιγόψυχη ή τρώγομαι με τα ρούχα μου.... 

ΠΑΡΤΙ!!!

Τις τελευταίες 10 μέρες έτρεχα ασταμάτητα! Βέβαια δεν λέω, ήταν τρέξιμο δημιουργικό, ευχάριστο κι έχει να κάνει με το βλαστάρι μου που έκλεισε την Κυριακή 10 του Φλεβάρη  τα τέσσερα!!! Ανήμερα όμως των γενεθλίων είχε και την γιορτή του καθ'οτι Χαρίλαος (γκαντεμιά-ένα δώρο όλο τον χρόνο!!!)Το Σάββατο λοιπόν είχαμε το πάρτι....

Το θέμα του ήταν η ζούγκλα κι έτσι ξεκίνησα απ΄την διακόσμηση του σπιτιού που ήταν τί άλλο; τιγράκια, λιονταράκια, καμηλοπαρδάλεις ....θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια στο δημοτικό:καλλιτεχνικά!...

Επειδή δεν θα μπορούσε να λείπει ένα party animal απ΄την γιορτούλα μας, αποφάσισα να το κάνω εγώ! Αγόρασα μια μπλούζα απ΄το L.A.(Laiki Agora) κι έραψα πάνω μία καμηλοπάρδαλη...

Πολλοί καλεσμένοι νόμιζαν ότι την είχα αγοράσει από γνωστό κατάστημα γυναικείων ρούχων!Η πεθερά μου πάλι με ρώτησε αν διανύαμε την πρώτη Αποκριά!!!(χαχαχα!)

Εννοείται ότι έφτιαξα μπισκοτάκια για τα πιτσιρίκια αλλά και mini cupcakes με πραλίνα φουντουκιού και oreo pops με φιλαδέλφεια (τα τελευταία τα τίμησαν και οι μεγάλοι με τεράστια επιτυχία)...

Δεν σας κούρασα;Γιατί έχει και συνέχεια!Λοιπόν, επειδή μου αρέσει να απασχολώ τα παιδάκια στα πάρτι για να μην πλήτουν, είχα ετοιμάσει φωτοτυπίες με ζωγραφιές αλλά και κατασκευές λιονταριών με μακαρόνια...

Και αφού παίξαμε μουσικές καρέκλες, η νικήτρια Έλενα απέκτησε φλις σκουφάκι ραμμένο απ'τα χεράκια μου με οδηγίες απ΄την crafty gemini!

Επιτέλους ήρθε και η ώρα της τούρτας!!!Δεν θα προλάβαινα να φτιάξω και τούρτα για 50 άτομα, δεν θα είχε και την επιτυχία μιας έτοιμης.Αφεθήκαμε λοιπόν στα χέρια τζαμάτου ζαχαροπλαστείου του Κερατσινίου και απολαύσαμε γέμιση kinder bueno!!!Τα στολίδια όμως ήταν προσωπική μου επιμέλεια φτιαγμένα με ζαχαρόπαστα!

Σε επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω τί ετοίμασα για το σχολείο!

Μωρό μου γλυκό, βλαστάρι μου, σιγά σιγά θεριεύεις!

Γιορτάζω μαζί σου-έγινα μανούλα, είσαι εγώ!Εγώ, εσύ κι ο μπαμπάς είμαστε ένα, δεν αλλάζει αυτό!

Θέλω να είσαι πάντα γερός, γελαστός και υποψιασμένος!!!Σ'αγαπώ!!!!!!!!!!!!

ΠΕΤΣΕΤΟΥΛΑ ΒΑΦΤΙΣΗΣ

Έχει πάει σχεδόν 11.30π.μ. και ακόμα πίνω καφέ!!! Αφού λοιπόν καθυστέρησα να ξεκινήσω τις κλασικές κυριακάτικες οικοκυρικές εργασίες, ε, πειράζει να κάτσω και λίγο μπροστά στον υπολογιστή; Θέλω να σας δείξω κάτι...

Σε προηγούμενη ανάρτηση σας μίλησα για την βάφτιση του Χάρη μου η οποία έγινε μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων.Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε γιατί την οργάνωσα με πολύ δουλειά και προετοιμασία!!! Δεν σας έδειξα όμως την πετσέτα του μωρού γιατί το θέμα της δεν ήταν χριστουγεννιάτικο.(εκτός αυτού, ο φωτογράφος της βάφτισης δεν την είχε πάρει πρέφα και δεν είχα φωτό της).Την κατέβασα λοιπόν απ'τα ντουλάπια και να'την!

Την κέντησα όντας έγκυος μην γνωρίζοντας ότι η βάφτιση θα γίνει Χριστουγεννιάτικα.(Σιγά μην ήμουν τόσο οργανωτική!)

Πήρα μία έτοιμη λευκή πετσέτα και γαλάζιο ύφασμα για κέντημα, βρήκα και τα ελεφαντάκια από ένα παλιό τεύχος του "Εκείνη" που τα είχα σταμπάρει καιρό.Το όνομα, έβαλα την αδελφή μου να μου το τυπώσει σε μιλιμετρέ χαρτί και ξεκίνησα.Δεν μου πήρε πολύ χρόνο, άλλωστε τότε είχα άπλετο ελεύθερο...

Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και κλείνω μ'ένα τραγουδάκι...

."Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι, 420 κιλά...

θέλει κόπο, μα θα βρώ τον τρόπο, να το πάρω κάποτε αγκαλιά...."